Zomerkamp 2011

VTV zomerkamp 2011

 

Wie had dat kunnen bedenken!

30 September jl. stond een flinke groep VTV’ers klaar om eens flink te gaan genieten van het zomerkamp. En een zomerkamp was het zeker met temperaturen ver boven de 20°C. In een van de bijgebouwen van kasteel Oost te Valkenburg streek het gezelschap neer om zich eens lekker te laten verwennen, uitleven, feesten, lang opblijven, vroeg opstaan, eigen weg te gaan en vooral veel plezier te maken. Dit alles is ruimschoots gedaan en beleeft.

Nadat alle papa’s en mama’s weer huiswaarts terugkeerden kon het zomerkamp echt los barsten, maar eerst even eten. Na de buik gevuld te hebben, even het terrein verkennen, voor sommigen al bekend, voor anderen spannend en nieuw.

De nabij gelegen speeltuin van het Koetshuis is het hele weekeinde toegankelijk geweest voor de troep VTV’ers en een flink stuk weiland naast het Geulpark vormde het toneel van het eerste avondspel. Eindelijk is de duisternis gevallen en kon het avondspel beginnen: het dieren geluiden spel. Tsja, enkele zomerkampers vonden dat toch een beetje kinderachtig, maar eenmaal op het speelveld veranderende dat toch wel in een flinke wedstrijd. De wei die eerst zo overzichtelijk leek, was in de maanloze nacht veranderd in een spookachtig tafereel, de uilen en ritselende beestjes in het struikgewas zorgen voor de extra sfeer. Maar dan wordt de lucht gevuld met allerlei dierengeluiden, sommige dieren leken flinke keelpijn te hebben andere waren bijna niet van echt te onderscheiden. Na twee rondes vonden de meeste het wel mooi geweest, immers de schoenen waren helemaal nat van de dauw, brandnetels bleken in het donker moeilijk te onderscheiden van ander struikgewas en de warme chocomel lonkte. Nadat de eerste begeleiders het strijdtoneel al hadden verlaten werd het toch tijd om de slaapzaal op te zoeken. Zoals het ieder goed zomerkamp betaamd was slapen gaan pas een optie ver in de nacht na een stevig potje kussengevecht.

Kukuluku, zaterdag morgen. Oei voor de meesten schijnt 9.00uur toch erg vroeg te zijn. Maar volgens het programma is het toch tijd om te ontbijten. De afwas klaar: tijd voor een spellenparcours. In teamverband moesten de deelnemers diverse spellen en opdrachten volbrengen. Dit alles ontaarde wederom in een flinke wedstrijd. Echter wat de leiding niet had ingecalculeerd was dat de jeugd vond dat de leiding die zelfde opdrachten ook maar moest volbrengen, hilariteit alom.

Het geplande programma voor de zaterdagmiddag is geheel in de kast blijven liggen.

Daar iedereen zich heerlijk vermaakte in warme middagzon, genietend van een ijsje besloot de leiding om de boel maar de boel te laten, tot ieders tevredenheid.

Ook de zaterdag avond was losjes gepland met veel ruimte voor eigen tijd en invulling, samen of met een klein groepje. Dat is het dan ook precies geworden.

Het spelletje: “ik ga op kamp en neem mee” begon met iedereen, maar hoe verder het spel vorderde en er steeds meer mensen afvielen ontstonden andere groepjes die zich begaven aan een potje schaak,master mind of gewoon een mooie tekening maakten. Het oorspronkelijke spelletje eindigde uiteindelijk na een speelduur van 3 uur en 65 woorden. Daar de haan weer om 8.30 zou gaan kukelen gingen de jongste richting bedje en de overgebleven dames en heren speelden een potje Uno met de leiding, maar ook dat kan erg laat worden…….

Ja hoor daar is ie weer, de haan dan. Zondagmorgen, de lucht is blauw, VTV’ers kom maar gauw. Wederom duurt het toch even voordat eenieder zich aan de ontbijt tafel heeft geschaard. Na een goed ontbijt en een flinke afwas staat er een flinke speurtocht uitgestippeld. Tja het hart van het Heuvelland, dat wordt dan flink omhoog en flink omlaag lopen en dat valt niet iedereen even gemakkelijk. Moesten er onderweg ook nog vragen beantwoord worden, blijkt dat lezen ook niet voor iedereen even makkelijk is. Zo dacht de groep stoere mannen dat de winst in de pocket was, worden ze laatste. Maar dat was geen probleem, ze zijn dan wel laatste geworden, maar ze hebben wel flink wat beukennootjes gegeten (wat voor sommigen de eerst keer was) en een bezoekje gebracht aan de “Sjaloensmeulen”. Het bleken namelijk de Limburgse molendagen te zijn, daardoor was de oude watermolen vrij opengesteld voor publiek. Dat pik je dan mooi even mee. Andere groepen gingen voor de snelste tijd terwijl andere het zeer rustig aan deden en met regelmaat een BM-tje namen, een Bob Marley momentje wel te verstaan.

Tja, bij terugkomst wacht de lunch en daarna is het weer voorbij.

Rest alleen nog wat opruimen en een spelletje totdat pap of mams weer op de stoep staat.

Een ding staat voor de zomerkampers wel vast, twee jaar wachten op het volgend kamp, dat duurt veeeeeeel te lang??.

Een ding staat voor de zomerkampers wel vast, twee jaar wachten op het volgend kamp, dat duurt veeeeeeel te lang…….

 

Veel foto’s vindt u HIER en de korte verslagen zijn HIER te vinden.

Free Joomla templates by L.THEME